Vissenvrouw in Haarlem

afbeelding van Monique Veelenturf-Stam Monique Veelenturf-Stam Aantal keren gelezen: 1,508 Historie

Greet voer op de boot samen met haar vriendinnen de haven uit. Het water wat voor hen lag, nodigde hen uit om erover heen te gaan. Greet keek ter bevestiging naar de lucht. Wat was deze gisteren anders geweest boven de binnenzee de Purmer. De lucht was toen inktzwart. Slagregen kletterde op de woeste golven. Bliksemschichten gingen dwars door het water. Vandaag zou hun vee naar de overkant gebracht kunnen worden om daar te grazen.

Greet en de andere boerinnen hadden het niet alleen druk met de koeien maar ook met de laatste nieuwtjes uit hun woonplaats Edam. Hun gegiechel over de knecht van de bakker galmde luid over het kabbelende water. Ook de nieuwe slagersjongen werd uitgebreid besproken.

Greet keek tevreden naar haar maatjes. Overdag had ze veel plezier met hen. De avonden waren daarentegen rustiger. Vaak zat ze alleen bij de haard. Ze warmde zich dan op na zo'n lange dag op zee. Gezelschap zou het zeker aangenamer maken. Greet voelde de kalme wind door haar haren. Ze draaide haar hoofd naar rechts zodat ze ook van die kant het briesje kon voelen. Meeuwen scheerden over de wateroppervlakte opzoek naar voedsel. Wat zag ze daar in het water!

"Kijk! Kijk! Zien jullie dat gezicht!"

De meisjes kwamen dichterbij Greet staan. Ze zagen een gezicht met lange bruine slierten langs het hoofd. Het leek wel op zeewier.

"Oh! Wat een sprongen! Niet te geloven! Het lijkt wel een vis. Laten we dichterbij gaan."

Greet haar idee werd uitgevoerd. De boot voer langzaam naar de vissenpersoon. Vlak daarvoor stopte de boot. Ze sloegen allemaal hun hand voor hun mond. Het was een vrouw. Ze wisten dat zeker. Het bovenlijf was bloot en op de golven deinden haar borsten. Greet haar nieuwsgierigheid bleef aanhouden.

" Wie bent u?"

De vissenvrouw met de donkere glanzende strengen proestten wat mosselen uit. Daarna liet ze een luide boer. Greet reikte haar armen naar haar uit en trok haar vervolgens op de kant. De boerinnen uit Edam wisten niet wat ze zagen. Het gedeelte wat net onder water was, werd bedekt met...schubben. Hun ogen gingen naar beneden over de zilveren schubben waar de druppels van de Purmer overheen gleden.

" Een staart!"

De vissenvrouw leek even moeite te hebben met haar nieuwe omgeving. Ze proestten nog wat mosselen uit die weer werden gevolgd door een luide boer. Greet keek vol bewondering naar haar. Ze wilde haar mee naar huis nemen. Zo geschiedde. 

Greet haar avonden begonnen er heel anders uit te zien. De vrouw maakte de heerlijkste soepen overdag van kokkels, scheermesjes en uiteraard mosselen. Elke avond zaten ze bij de haard deze op te slurpen. Greet wilde haar ook bier leren drinken. Haar voorkeur bleef toch uitgaan naar zeewater.  Ze zeiden niets tegen elkaar. Hun ogen zeiden al genoeg. Er ontstond een hechte vriendschap tussen die twee. Overdag was Greet weg met de boerinnen en 's avonds deelde zij haar belevenissen op het water met haar vriendin.

Het nieuwtje over een meermin in Edam werd al snel rondverteld in de streek. Het bericht bereikte ook de inwoners van de stad Haarlem. Zo'n vrouw wilden zij ook wel zien. Al snel ging een aantal belangrijke mannen op hun paard op weg. In Edam aangekomen keken ze in alle huizen naar binnen. Waar was deze meermin? Na uren rond gelopen te hebben zag een van hen in een huis merkwaardige voeten onder de tafel.

" Daar! Ik zie een vissenstaart!"   

De mannen duwden ongeneerd de houten deur open. Ze stonden in het huis van Greet. De beide vrouwen waren net hun soep aan het eten. Greet liet haar kom op de grond vallen en haar vriendin liet een boer. De mannen keken enthousiast en hebberig tegelijk. Een van hen nam het woord.

"Zo. Dus hier is de meermin van Edam. Tja, Edam. Wat zou het toch mooi zijn om deze bijzondere vrouw een plek te geven in een stad met aanzien".

Greet durfde niets te zeggen. De mannen zagen er belangrijk uit en gedroegen zich ook zo. Haar vriendin werd meegenomen. De meermin probeerde nog even naar Greet te kijken maar al snel werd ze uit het huis gedragen.

De meermin kreeg een kamertje in Haarlem. De Haarlemmers lieten haar elke dag zinnen uitspreken. Ze zei die braaf op omdat ze merkte dat ze daardoor minder aan Greet hoefde te denken. Ook werd haar het spinnen geleerd. Van de draden maakte zij de meest verfijnde jurken. Elke keer als Greet in haar gedachten kwam, deed ze een nieuwe jurk aan. Dit verdoofde het verlangen om bij Greet en de zee te zijn.

Dagen, weken, maanden, jaren gingen voorbij. Door het raam staarde ze in de hoop dat Greet haar zou komen ophalen.

Ze spon, zong en bad. Greet verscheen niet. 

Toen kwam de dag dat zij haar laatste adem uitblies.  

 

Tekening: Ronald Veelenturf

 

 

 

Leave a comment.

afbeelding van Monique Veelenturf-Stam
Monique Veelenturf-Stam
Monique is mijn naam. Ik woon in Haarlem. Ik vind deze stad zo fascinerend dat ik er graag verhalen over vertel. Het heden wordt steeds mooier, maar het verleden heeft ook boeiende verhalen gebracht. Aan gruwelijke verhalen ook geen gebrek in Haarlem. In de winter 2015/2016 heb ik verteld over de moedige verdediging van de Haarlemmers tegen de Spanjaarden. Dit deed ik tijdens mijn Verhalenwandeling. De luisteraars maaktenen kennis met een Haarlemse familie uit die tijd in het centrum van de stad. Een nieuw verhaal was afgelopen winter weer te beleven. Deze speelde zich af in de Hout. De luisteraars raakten in vervoering van de schimmen van dichter Willem Bilderdijk. In het donker maakten zij kennis met verschillende karakteristieke verhalen. Op dit moment ben ik voor winter 2017/2018 bezig. Check de site: www.verhalenmetmonique.nl Ik houd van research en ben dan ook te vinden in het archief of in musea.

Ontvang iedere week een gratis verhaal!

Laat je inspireren door de beste schrijvers en ontvang de nieuwste verhalen per mail!
Geef je op en je krijgt wekelijks een gratis verhaal opgestuurd.

 

Ja, dat wil ik wel   Of bestel het magazine

Het podium voor jouw verhaal

De Verhalenmakers is een project met als belangrijkste doel: bijdragen aan verbinding.

Wij bieden een podium voor verhalen, schrijvers en professionals omdat we geloven in de kracht van storytelling.

Ben je een schrijver of wil je graag schrijven?
Meld je aan!

@social #media

Contact

De Verhalenmakers

info [at] verhalenmakers.com
of ga naar de contactpagina