Trappenhuis

afbeelding van Willeke Havinga Willeke Havinga Aantal keren gelezen: 71 Mensen

De oude mevrouw Meyer, vief en actief, zo kenden de mensen haar.

trappenhuis

 

‘En uitgerekend nu…’

Ze herhaalde het bij elke stap, bij elke tree.

Mevrouw Meyer in het trappenhuis. Op de dag dat, ineens, de lift het niet meer deed.

 

Vanmorgen, bij het opstaan: ze had zich niet echt lekker gevoeld. Slecht geslapen, vermoeid bij het wakker worden, een beetje benauwd.

Ze heeft ontbeten, lange tanden, en de koffie smaakte nergens naar. Het liefst was ze weer terug het bed ingekropen. Maar…ze wilde zich niet laten kisten, zich niet laten kennen. 85 jaar ‘and still going strong’. De oude mevrouw Meyer, vief en actief, zo kenden de mensen haar.

 

Ze had, lusteloos, wat lopen rommelen door het huis. Maar in feite niets gedaan. En even in de koelkast gekeken. Daar had niet veel ingestaan.

Ze zou toch moeten eten, naar de winkel moeten gaan. En dat had ze dus gedaan.

Het was die dag een warme zomerdag, overal benauwd.

 

‘En uitgerekend nu…’ Ze herhaalde het bij elke stap, bij elke tree. De oude mevrouw Meyer, op de dag dat, ineens, de lift het niet meer deed.

 

Ja, kijk, toen ze het huis uitging, toen deed alles het nog. Ze stapte in de lift. Portemonnee in de grote tas, een kleinere tas voor de zekerheid mee.

Ze haalde haar fiets uit de fietsenkelder. Buurvrouw Wildenberg van de vijfde etage zei nog ‘Hallo’, sprak nog van ‘een mooie zomerdag’ en zo. De oude mevrouw Meyer sprak haar niet tegen, altijd vriendelijk en beleefd, zo kenden de mensen haar.

 

Ze zei niet dat ze het weer verschrikkelijk vond. Dat ze een hekel had aan dat benauwde. Nee, ze fietste naar de winkel. Maar wel was ze blij als ze moest stoppen voor het rode licht, dan probeerde ze weer op adem te komen, deed ze even haar ogen dicht.

Haar hart ging tekeer bij elke pedaalomwenteling. Soms deed het zelfs daadwerkelijk zeer. Maar welke vrouw kan nog zó goed fietsen met vijfentachtig jaar. De oude mevrouw Meyer, pront en gezond, zo kenden de mensen haar.

 

‘En uitgerekend nu…’

Ze herhaalde het bij elke stap, bij elke tree, naar boven sjouwend met haar tassen, op de dag dat, ineens, de lift het niet meer deed.

 

Haar boodschappentassen begonnen zwaar te wegen, haar armen pijn te doen.

Ze zou toch alleen maar…. Eten voor vandaag. Meer niet. Maar in de Albert Heijn…

 

Nee, voor vandaag een klein zakje aardappeltjes voor in de wok. Met wat wok groentes en in blokjes gesneden kipfilet. Daar redde ze zich wel mee. En ze zou niet veel afwas hebben en morgen, pakken we in één keer mee, diepvriesspinazie voor in de magnetron, speklapje erbij. En ja, dan ook het brood voor morgen, de vleeswaren, de Becel…

Maar al bij al had de oude mevrouw Meyer al snel twee tassen vol.

Met haar tassen aan het stuur, leek de terugweg wel een eeuwigheid. En opgelucht zetten ze haar fiets weer terug in het fietsenhok. Nu nog even de tassen in de lift….

 

Een bordje op een niet te openen deur.

 

wegens storing

LIFT

buiten bedrijf

monteur komt vanavond pas

 

‘En uitgerekend nu…’ haar eerste woorden toen ze het bordje zag.

Ze herhaalde het bij elke stap, bij elke tree. Wat een ongelukkig toeval dat ze zich zo beroerd moest voelen, op de dag dat, ineens, de lift het niet meer deed.

 

Er waren kinderen, zes, zeven of acht jaar oud, aan het spelen in het trapportaal. Ze renden haar voorbij.

‘Voorzichtig schatjes’ glimlachte ze maar. Op zulke kinderen kon ze niet boos worden. En de kinderen kenden haar, van af en toe een snoepje, van een aai over de bol, van troost als mama nog niet thuis was na school, een lieve oma die in plaats van afwezige moeders luisterde naar jouw verhaal.

En terwijl de kindjes onder haar verdwenen en zij stap voor stap, naar boven klom, begon het hart te breken, toe te geven aan de ouderdom.

 

Uitgerekend nu… Tussen de zevende en het achtste verdiep.

En toen de kinderen weer langs haar kwamen leek het of ze sliep.

De kinderen gingen roepen om hun moeder. Hun moeder riep, via smart Phone, om een dokter, ambulance. Maar moeders, noch dokter of ziekenbroeder konden nog iets voor de oude mevrouw Meyer doen.

 

De pastoor bij de uitvaart had nog mooie woorden voor haar.

‘I build a staircase to paradise’ citeerde hij een liedje uit een filmmusical uit mevrouw Meyers jeugd, ‘With a footstep every day.’ Een trappenhuis richting paradijs, elke dag een tree.

Van de zevende etage maakte hij de zevende hemel. Daarheen heeft zij, met haar haar zwoegen en sjouwen, haar zorgen, haar aandacht voor de naaste zich naar toe opgeklommen, stap voor stap. De preek eindigde in ovatie, welgemeend handgeklap.

 

Op de voorkant van het prentje stond een foto van de oude mevrouw Meyer.

We zeiden: ‘Ja, zo was ze, de oude mevrouw Meyer: Zo kenden de mensen haar.’

Leave a comment.

afbeelding van Willeke Havinga
Willeke Havinga
geboren 14 februari 1963, in Eindhoven. woonachtig in Tilburg, studeerde theologie aan de Theologische Faculteit Tilburg. liefhebberijen zijn: schrijven, lezen, schilderen, vroeger ook toneelspelen en zingen. En om maar meteen uit de kast te komen... ik val op vrouwen. En dat komt af en toe in mijn verhalen terug.

Ontvang iedere week een gratis verhaal!

Laat je inspireren door de beste schrijvers en ontvang de nieuwste verhalen per mail!
Geef je op en je krijgt wekelijks een gratis verhaal opgestuurd.

 

Ja, dat wil ik wel   Of bestel het magazine

Het podium voor jouw verhaal

De Verhalenmakers is een sociale onderneming met als belangrijkste doel: bijdragen aan verbinding.

Wij bieden een podium voor verhalen, schrijvers en professionals omdat we geloven in de kracht van storytelling.

Ben je een schrijver of wil je graag schrijven?
Meld je aan!

Twitter

RT @JetPeep: Wat moet een stadse puber nu op het Franse platteland. Saai? Integendeel. Lees zijn avontuur https://t.co/JjsrpPC1w5 https://t…
De Verhalenmakers (3 years ago)
Tnx @CarienTouwen voor de publicatie over de #verhalenwedstrijd op https://t.co/UX4u38lwNw. Kom maar door met die mooie verhalen!
De Verhalenmakers (3 years ago)
Tnx @HaarlemseZaken voor de publicatie over de #verhalenwedstrijd. Kom maar door met die mooie verhalen! https://t.co/12HeDI8DRf
De Verhalenmakers (3 years ago)
Yes! https://t.co/ytcegbvBAv
De Verhalenmakers (3 years ago)
Mooi begin van een nieuw #verhaal https://t.co/6aPxB6LDjH
De Verhalenmakers (3 years ago)

@social #media

Contact

De Verhalenmakers

info [at] verhalenmakers.com
of ga naar de contactpagina