Tot we sterven

afbeelding van Jan Glas Jan Glas Aantal keren gelezen: 990 Real Life

Een jamsessie met vijf violisten, twee gitaristen en een bassist. Het klapstuk van een bijzondere avond. Op weg naar huis na een avondje Haarlem Jazz passeren we het Wapen van Bloemendaal. “Hé livemuziek, zullen we nog even kijken?” Binnen is het druk, met gasten en muzikanten. Lekker sfeertje. Ik bestel twee witte wijn. “Zal ik een bonnetje maken, wat is je naam?”

Op de grens van binnen en buiten luisteren we naar de muziek, Gipsy-Jazz lees ik even later in het toilet. Daar hangt boven het urinoir en niet te missen het muziekprogramma voor nu en de komende dagen.

Achter mijn rug loopt iemand vrolijk lachend het toilet binnen. Ik kijk hem vragend aan, genoeg om een gesprek te beginnen. De man is onderwijzer geweest, 44 jaar. Nu is hij gepensioneerd, dat geef je ‘m overigens niet. Even eerder - op weg naar het toilet - werd hij herkend door een oud-leerling van minstens 25 jaar geleden. Het ezelsbruggetje Constant in Opel was hij nooit vergeten. En ja, dat was de reden voor het vrolijke lachen.

Terug in het café spelen de muzikanten verder. Ze kijken meer naar elkaar dan dat ze met hun publiek bezig zijn. Het plezier spat er zichtbaar vanaf. Voeten bewegen ritmisch op het tempo van de muziek en spelenderwijs geven ze elkaar ruimte voor een solo. Fascinerend om te zien.

Inmiddels zitten we - mijn vrouw en ik - eerste rang op een barkruk te genieten. De rest van het café is nagenoeg leeg, voor de muzikanten tijd om af te sluiten. Met een klapstuk! Na afloop raak ik in gesprek met Fiel van der Veen, violist en organisator van deze avond. Hij heeft de muzikanten bij elkaar getrommeld, uit het hele land. “We houden contact Fiel” zegt één van de muzikanten. “Tot we sterven” reageert Fiel lachend.

Comments (2)

afbeelding van Fiel van der veen

Fiel van der veen (niet gecontroleerd)

August 18, 2017, 10:16 am -
Comment: 
Wat een leuk en bemoedigend stukje Jan. Ik stuur het door naar de andere muzikanten. Dank voor je belangstelling.
afbeelding van Hady Mouallem

Hady Mouallem (niet gecontroleerd)

August 18, 2017, 11:06 am -
Comment: 
Complimenten!

Leave a comment.

afbeelding van Jan Glas
Jan Glas
Zomer 1994 ben ik als een blok gevallen voor internet, daar heb ik schrijven geleerd. Sinds april 2015 werk ik als verhalenverteller voor steeds een andere werkgever, daarnaast schrijf ik voor opdrachtgevers.

Ontvang iedere week een gratis verhaal!

Laat je inspireren door de beste schrijvers en ontvang de nieuwste verhalen per mail!
Geef je op en je krijgt wekelijks een gratis verhaal opgestuurd.

 

Ja, dat wil ik wel   Of bestel het magazine

Het podium voor jouw verhaal

De Verhalenmakers is een sociale onderneming met als belangrijkste doel: bijdragen aan verbinding.

Wij bieden een podium voor verhalen, schrijvers en professionals omdat we geloven in de kracht van storytelling.

Ben je een schrijver of wil je graag schrijven?
Meld je aan!

Twitter

RT @JetPeep: Wat moet een stadse puber nu op het Franse platteland. Saai? Integendeel. Lees zijn avontuur https://t.co/JjsrpPC1w5 https://t…
De Verhalenmakers (3 years ago)
Tnx @CarienTouwen voor de publicatie over de #verhalenwedstrijd op https://t.co/UX4u38lwNw. Kom maar door met die mooie verhalen!
De Verhalenmakers (3 years ago)
Tnx @HaarlemseZaken voor de publicatie over de #verhalenwedstrijd. Kom maar door met die mooie verhalen! https://t.co/12HeDI8DRf
De Verhalenmakers (3 years ago)
Yes! https://t.co/ytcegbvBAv
De Verhalenmakers (3 years ago)
Mooi begin van een nieuw #verhaal https://t.co/6aPxB6LDjH
De Verhalenmakers (3 years ago)

@social #media

Contact

De Verhalenmakers

info [at] verhalenmakers.com
of ga naar de contactpagina