Mussen op de dakgoot

Barbara van Wijk Aantal keren gelezen: 729 Dieren

Hoe zou het leven zijn als......

Wat loom hang ik uit het raam en kijk naar dingen die ik niet echt zie. Het is warm, de lucht zindert. Beneden mij baant het verkeer zich langzaam maar gestadig een weg door de drukte. Soms toetert er iemand en maakt zich druk. Ik niet. Er gebeurt zoveel om ons heen, waarover je je druk kunt maken. Waar zou je moeten beginnen? Bij de aanmaningen die her en der op de matten terechtkomen? Bij de zieken die pijn lijden? Bij de vele kinderen die hun draai in de maatschappij maar niet kunnen vinden? Of misschien bij de grote wereldgebeurtenissen, de oorlog in Syrië, de wreedheden, het vernielen van de eeuwenoude kunst van de werelderfgoedlijst? Of bij de vluchtelingen die zich als een zandstorm over Europa verspreiden, en die door hun aantallen zoveel onrust teweegbrengen? Bij de aanslagen? Of bij het mispunterige gedrag van een paar jonge medeburgers? 
Ik probeer het uit mijn hoofd te zetten. De zon schijnt, de klok tikt de uren weg…. We zijn op weg naar de toekomst. Een toekomt waar we onze hoop op vestigen, hoop op betere tijden. 
Opeens zie ik een musje, dat mijn aandacht trekt. Ik volg hem. Hij fladdert wat zoekend in de rondte tot hij een gunstig plekje vindt op de rand van de dakgoot, heerlijk in de zon. Daar zit hij een beetje te schurken als er opeens een tweede musje aan komt vliegen. Een blind date? In elk geval klikt het. Ze zitten naast elkaar en communiceren op hun manier. Geheel onverwacht fladdert het mannetje omhoog om met een perfecte landing bovenop het vrouwtje terecht te komen. En dan wordt het druk op het dak. De veertjes vliegen in de rondte, het is een gekwetter dat het een lust is. Er is nieuw leven in de maak. Ik kijk ernaar en droom verder over een mussenleven: hoe zou het zijn om zo te kunnen leven, zonder enige schroom contact te kunnen maken met een ander, zonder angst voor ongewenste zwangerschappen of enge ziektes de liefde te kunnen bedrijven. Om te leven zonder portemonnee, zonder huis, zonder oorlog, zonder telefoon/computer, zonder schuldeisers? 
Het lijkt me verrukkelijk om zo hoog verheven boven alle wereldse problemen te kunnen zweven, omlaag te kunnen kijken en gewoon te kunnen denken: ‘Ik ga even op de rand van de dakgoot zitten, wie weet ontmoet ik daar wel een leuk lief vrouwtje!’ 

 

Comments (2)

afbeelding van Gea Boschma

Gea Boschma (niet gecontroleerd)

October 11, 2017, 7:01 am -
Comment: 
Mooie schrijfstijl en een mooie overpeinzing!
afbeelding van Barbara van Wijk

Barbara van Wijk (niet gecontroleerd)

October 11, 2017, 8:39 am -
Comment: 
Dank u wel voor uw hele aardige reactie.

Leave a comment.

Ontvang iedere week een gratis verhaal!

Laat je inspireren door de beste schrijvers en ontvang de nieuwste verhalen per mail!
Geef je op en je krijgt wekelijks een gratis verhaal opgestuurd.

 

Ja, dat wil ik wel   Of bestel het magazine

Het podium voor jouw verhaal

De Verhalenmakers is een sociale onderneming met als belangrijkste doel: bijdragen aan verbinding.

Wij bieden een podium voor verhalen, schrijvers en professionals omdat we geloven in de kracht van storytelling.

Ben je een schrijver of wil je graag schrijven?
Meld je aan!

Twitter

RT @JetPeep: Wat moet een stadse puber nu op het Franse platteland. Saai? Integendeel. Lees zijn avontuur https://t.co/JjsrpPC1w5 https://t…
De Verhalenmakers (3 years ago)
Tnx @CarienTouwen voor de publicatie over de #verhalenwedstrijd op https://t.co/UX4u38lwNw. Kom maar door met die mooie verhalen!
De Verhalenmakers (3 years ago)
Tnx @HaarlemseZaken voor de publicatie over de #verhalenwedstrijd. Kom maar door met die mooie verhalen! https://t.co/12HeDI8DRf
De Verhalenmakers (3 years ago)
Yes! https://t.co/ytcegbvBAv
De Verhalenmakers (3 years ago)
Mooi begin van een nieuw #verhaal https://t.co/6aPxB6LDjH
De Verhalenmakers (3 years ago)

@social #media

Contact

De Verhalenmakers

info [at] verhalenmakers.com
of ga naar de contactpagina