Liefdesperikelen

afbeelding van Heleen Folgering Heleen Folgering Aantal keren gelezen: 583 Real Life

Ach, de Liefde. L’amour! Bezongen, besproken, beschreven. Boeken vol, in letters of noten, op muren van wc-hokjes en op kleine briefjes die doorgegeven moeten worden. Van uitgemolken clichés tot pure onstuimige hartstocht. Liederen, gedichten, proza, liefdesbrieven. Vol hoop, wanhoop, passie, lust en verwachting. Gefluisterd in het diepste geheim of geschreeuwd vanaf de hoogste berg.

Er lijken in het leven drie pijlers te zijn waaraan we onze mate van algemeen succes meten: ‘Succes in zaken’, ‘een goede gezondheid’ en ‘geluk in de liefde’.
De eerste twee zijn aan de hand van harde cijfers redelijk makkelijk te meten. Maar die laatste is toch minder concreet. Want leg de Liefde onder de loep van het dagelijkse leven en zet er een flinke hallogeenspot van realiteit op en wat zie je dan?
Angst, verveling, minachting, afhankelijkheid, ontevredenheid en gebrek aan ambitie.

Van iemand houden is eigenlijk een beetje doodbloeden. Je geeft en je geeft en je kunt alleen maar hopen dat het genoeg is om de rest van je leven op te teren. En dan heb ik het niet over de liefde van een moeder naar haar kind of de liefde tussen echte vrienden. Ik heb het over de romantische liefde tussen man en vrouw, man en man of vrouw en vrouw. Nu heb ik in de laatste twee categorieën geen praktijkervaring dus ik blijf even bij mijn spreekwoordelijke leest en beperk me tot de liefde tussen de man en vrouw. Geen gemakkelijke categorie want het blijft toch een beetje de verhouding tussen een neushoorn en een stekelvarken (nee, ik zeg niet dat mannen neushoorns zijn en vrouwen stekelvarkens, hoewel sommige….nee, laat maar).

Nodig
Het begint met een wens; de wens om bemind te worden en belangrijk te zijn. De wens dat er iemand in de wereld is die wakker wordt en dan meteen bij jou wil zijn. Dat is toch een heerlijke gedachte. En dan is er nog het biologische aspect. De natuurlijke drang tot behoud van de soort en dus de drang tot voortplanting. Beide aspecten zetten ons een roze bril op de kop en laten ons zo de omgeving scannen op zoek naar een waardige prooi.

En zie daar, iemand vraagt of je hem/haar kan helpen. Waarmee is onbelangrijk (Van “Waar is de wc?” tot “Kun je me die kwantummechanicatheorie nog eens uitleggen?”) want de boodschap is: ik heb je nodig. De reden dat mannen in beschonken toestand nog steeds denken dat “Hey schatje, zal ik vanavond eens gezellig met jou mee naar huis gaan.” werkt, is me echt een raadsel want waarom zou ik dat in Godsnaam doen als je niet de storing van mijn cv-ketel komt verhelpen?

Iemand nodig hebben of nodig zijn is een belangrijke factor in de Liefde want het is een lijmmiddel dat de noodzakelijkheid vaststelt. Want waarom zou je iemand in je leven toelaten, wanneer je die persoon helemaal niet nodig hebt? En in de extreme gevallen: waarom je door iemand in elkaar laten timmeren of je laten vernederen, wanneer die persoon niet ook een wezenlijke levensbehoefte vervult.

Zodra het eerste contact is gelegd volgt de verkenningsfase (in het dierenrijk ook wel ‘paringsdans’ genoemd) en de wittebroodsweken (de fase waarin alles heerlijk, romantisch en ongecompliceerd is). Het lijkt of alle dagen de zon schijnt en de dagen dat hij niet schijnt lig je samen in bed te Netflixen en te voetjevrijen onder de dekens.

Verwachtingen
De eerste haarscheuren komen wanneer de ander ineens niet aan een verwachting voldoet. De bekendste verwachtingen zijn: interesse tonen in belangrijke gebeurtenissen in het leven van de ander, zelfstandig acties ondernemen om de Liefde te bevestigen in de vorm van ‘verrassingen’, altijd beschikbaar en bereikbaar zijn, begrip tonen ofwel de eigen mening conformeren aan de mening van de ander, het negatieve zelfbeeld van de ander ontkrachten door het geven van specifieke en gedetailleerde complimenten.
Zodra men een huishouden gaat delen komt daar nog een belangrijke verwachting bij: het zelfstandig signaleren van taken en klussen in en om het huis of m.b.t. de kinderen en deze direct en vakkundig oppakken.

Onuitgesproken groeien deze kleine haarscheuren tot onoverbrugbare kloven. En met ‘onuitgesproken’ bedoel ik ook de hints die worden gegeven in de vorm van opmerkingen als: “leuk dat je er ook bent” of “denk je dat die kraan zichzelf repareert”. Het zijn verkapte boodschappen van afkeuring en teleurstelling die eigenlijk betekenen: “Als je laat thuis bent geef je me het gevoel dat je liever ergens anders bent dan bij mij en dat maakt me onzeker.” en “ik vind het belangrijk dat je initiatief toont in het verbeteren van onze leefomstandigheden omdat het laat zien dat je betrokken bent bij mijn welzijn.”

Gaten vullen
Alleen zijn is doorgaans niet zo erg. Maar niets is zo erg als je alleen voelen in een relatie. Het gevoel van niet gehoord of niet begrepen worden. Het wachten op iets dat niet gaat komen. De leegte.

En het vullen van de emotionele gaten is ineens de verantwoordelijkheid van de ander geworden. Blijkbaar is het gevoel van ‘gelukkig zijn’ onlosmakelijk verbonden geraakt met de acties van de ander. Dat is toch wonderlijk als je er over nadenkt. Niemand heeft sinds de jaren 60 van zijn ouders nog gehoord: “Probeer vooral niet zelfstandig te zijn. Verbind je aan iemand en laat die persoon je leven bepalen.” Toch is dat wat er bij veel mensen, en om eerlijk te zijn vooral bij veel vrouwen, gebeurt. Maar ook de mannen spelen hun rol hierin. De afhankelijkheid van de vrouw resulteert in stuurs en soms zelfs puberaal gedrag waarin duizend excuses klaar staan om te verklaren waarom hij níet op tijd thuis was, níet de afwas uit de machine heeft gehaald, níet iets originelers kon bedenken dan een fruitschaal voor haar verjaardag. Ik vermoed dat ook die mannen zich eenzaam en niet gehoord en begrepen voelen in hun relatie.

Red je relatie; begin bij jezelf.
Als ik om me heen kijk zijn de beste relaties degenen waar beide individuen zichzelf, met al hun kwaliteiten en tekortkomingen, goed kennen en omarmen. Die weten wat ze willen en dat durven uit te spreken. Die begrijpen dat die ander soms ook moe en gefrustreerd is, net als zijzelf en dan de lat wat lager leggen. Die niet wachten tot de ander regelt wat zíj willen veranderen. Die zelf verantwoordelijkheid nemen voor hun aandeel in de relatie. Die moeite doen en vragen stellen.

Liefde is niet makkelijk. Het is een Godvergeten ingewikkeld bedrijf waar doelstellingen, missies en evaluatiemomenten voor gesteld moeten worden om succesvol en winstgevend te zijn.

Maar toch..
Hard werken wordt beloond. Als je de due diligence van je relatie goed uitvoert en bereid bent om verder te gaan nadat je op je bek valt, dan kun je oprecht heel gelukkig zijn samen. Dan is een relatie een toevoeging, geen invulling van je leven. Dan word je bemind en voel je je gehoord door - en geborgen bij de ander. Er is oprechte verbondenheid tussen twee opzichzelfstaande individuen. En dat is een prachtig maar breekbaar geschenk waar je bewust en voorzichtig mee om dient te gaan.

Iets met ‘beste stuurlui’
Wat een wijsheid van iemand die het niet is gelukt en wiens ‘bedrijf’ niet alleen failliet is gegaan, maar waar ook al jaren een bord met de tekst ‘tot nader order gesloten’ op de deur hangt. Maar gek genoeg geloof ik nog steeds in de Liefde.

Cynisch? Ja. Hoopvol? Mwah. Romantisch? Zeker! Want leven zonder Liefde is echt ontzettend saai. Gooi je hart dus in de uitverkoop en pak je roze bril! Zet door en blijf liefhebben. Het geeft je leven hoe dan ook kleur en een leuk onderwerp om weer eens wat over te zeggen, te schrijven of te zingen.

 

Comments (1)

afbeelding van Anneke

Anneke (niet gecontroleerd)

May 20, 2017, 7:57 am -
Comment: 
Wat ontzettend goed verwoord !

Leave a comment.

afbeelding van Heleen Folgering
Heleen Folgering
VerLiefd op Haarlem, verliefd op schrijven maar altijd bezig met andere zaken. Tot ik ga zitten en ga schrijven.

Ontvang iedere week een gratis verhaal!

Laat je inspireren door de beste schrijvers en ontvang de nieuwste verhalen per mail!
Geef je op en je krijgt wekelijks een gratis verhaal opgestuurd.

 

Ja, dat wil ik wel   Of bestel het magazine

Het podium voor jouw verhaal

De Verhalenmakers is een sociale onderneming met als belangrijkste doel: bijdragen aan verbinding.

Wij bieden een podium voor verhalen, schrijvers en professionals omdat we geloven in de kracht van storytelling.

Ben je een schrijver of wil je graag schrijven?
Meld je aan!

Twitter

RT @JetPeep: Wat moet een stadse puber nu op het Franse platteland. Saai? Integendeel. Lees zijn avontuur https://t.co/JjsrpPC1w5 https://t…
De Verhalenmakers (3 years ago)
Tnx @CarienTouwen voor de publicatie over de #verhalenwedstrijd op https://t.co/UX4u38lwNw. Kom maar door met die mooie verhalen!
De Verhalenmakers (4 years ago)
Tnx @HaarlemseZaken voor de publicatie over de #verhalenwedstrijd. Kom maar door met die mooie verhalen! https://t.co/12HeDI8DRf
De Verhalenmakers (4 years ago)
Yes! https://t.co/ytcegbvBAv
De Verhalenmakers (4 years ago)
Mooi begin van een nieuw #verhaal https://t.co/6aPxB6LDjH
De Verhalenmakers (4 years ago)

@social #media

Contact

De Verhalenmakers

info [at] verhalenmakers.com
of ga naar de contactpagina