dat keurig nette zwarte jurkje

afbeelding van Willeke Havinga Willeke Havinga Aantal keren gelezen: 119 Mensen

Tja, waar gaat het over? een zwart jurkje. Dus wat denk je zelf? het is al zes jaar geleden maar toch, er zijn momenten dat het nog net zo'n zeer doet.

dat keurig nette zwarte jurkje

 

Het is ochtend.

Ik lig in bed, nog in bed.

 

Vroeger had ik nog een moeder.

Zij zorgde ervoor dat ik opstond, tegenstribbelend. ‘Mam, laat me nou.’ ‘Toe mam, vijf minuten nog.’

Maar… ‘Niks daarvan, Willeke. Opstaan! Je moet naar school.’

En ik, zuchtend, ‘Ja mam.’

Ze bleef erbij staan terwijl ik opstond. Ze keek me na terwijl ik naar de badkamer liep. Daarna keek ze naar de kleren die ik voor die dag had klaargelegd. Of ik zó wel naar school kon. Meestal wel. Maar het kon ook gebeuren dat er een minirok en een naveltruitje verdwenen waren als ik onder de douche uitkwam en er een rode jurk waarvan het rokgedeelte tot aan mijn knieën kwam ervoor in de plaats was gekomen. Dan kwam ik weliswaar toch in minirok en truitje beneden naar uiteindelijk ging ik in rode jurk naar school. Daar zorgde ons moeder wel voor. Vroeger, toen ik nog een moeder had.

 

Ik lig in bed en voel de tranen komen.

Aan de kastdeur, op een hangertje, hangt de jurk die ik vandaag aan moet doen. Ons moeder zou niets anders willen. En keurig nette jurk, met de juiste lengte en een mooi kort mouwtje, ‘de schouders moeten bedekt zijn als je een kerk binnengaat’ had ze mij en mijn zus geleerd, en in de juiste kleur: zwart.

 

Vroeger, toen ik nog een moeder had, en toen ik in mijn ‘Gothic-fase’ zat, zei ze weleens: ‘Willeke, trek toch iets leukers aan. Een leuk zomers jurkje, iets vrolijkers. Voor mij part een broek, die roze-pastel bijvoorbeeld.’

Dan haalde ik mijn schouders op. Maar na verloop van tijd werd het zwart meer donkerblauw, daarna denimkleurig en tenslotte kwam er weer allerlei kleuren broeken en jurkjes, werd mijn favoriete kledingstuk zelfs mijn roze jurkje, het jurkje dat ik aanhad toen zij in bed lag, er wel uit wilde, toen ze wel op wilde staan maar niet kon, niet meer kon. Te ziek, te moe.

‘Je hoeft niet op te staan’ heb ik haar gezegd. ‘Blijf maar liggen’ zei ik. En ze keek me aan. Ze knikte.

 

Ik wil ook blijven liggen, nu.

Maar ik mag het niet. Als ze kon zou ze me roepen en het bed uitjagen. ‘Kom op Willeke. Opstaan, je moet naar de kerk. En dus zal ik opstaan. Ik kan haar toch niet alleen laten gaan.

Ik zal opstaan. Dan trek ik mijn zwarte jurkje aan. Mijn zus zal me op komen halen en we zullen samen gaan, naar de kerk. We zullen in de voorste bank gaan zitten, voor de eerste keer want ons moeder zat altijd wat verder naar achter, en wij naast haar. Mijn zwager en mijn nichtje steken de kaarsen rondom de baar aan. Mijn zus vertelt over haar, haar moeder, mijn moeder, ons moeder. Gearmd zullen we dan de kerk uitgaan. Dan loop ik nog eenmaal achter mijn moeder aan. In dat keurig nette zwarte jurkje. Maar dat keurig netje zwarte jurkje, ik wil het helemaal niet aan. En ik wil helemaal niet opstaan, deze morgen. Ik wil dat mijn moeder me mijn bed nog uit kan jagen, zoals ze dat al die jaren heeft gedaan. Vroeger, toen ik nog een moeder had.

 

Leave a comment.

afbeelding van Willeke Havinga
Willeke Havinga
geboren 14 februari 1963, in Eindhoven. woonachtig in Tilburg, studeerde theologie aan de Theologische Faculteit Tilburg. liefhebberijen zijn: schrijven, lezen, schilderen, vroeger ook toneelspelen en zingen. En om maar meteen uit de kast te komen... ik val op vrouwen. En dat komt af en toe in mijn verhalen terug.

Ontvang iedere week een gratis verhaal!

Laat je inspireren door de beste schrijvers en ontvang de nieuwste verhalen per mail!
Geef je op en je krijgt wekelijks een gratis verhaal opgestuurd.

 

Ja, dat wil ik wel   Of bestel het magazine

Het podium voor jouw verhaal

De Verhalenmakers is een sociale onderneming met als belangrijkste doel: bijdragen aan verbinding.

Wij bieden een podium voor verhalen, schrijvers en professionals omdat we geloven in de kracht van storytelling.

Ben je een schrijver of wil je graag schrijven?
Meld je aan!

Twitter

RT @JetPeep: Wat moet een stadse puber nu op het Franse platteland. Saai? Integendeel. Lees zijn avontuur https://t.co/JjsrpPC1w5 https://t…
De Verhalenmakers (3 years ago)
Tnx @CarienTouwen voor de publicatie over de #verhalenwedstrijd op https://t.co/UX4u38lwNw. Kom maar door met die mooie verhalen!
De Verhalenmakers (4 years ago)
Tnx @HaarlemseZaken voor de publicatie over de #verhalenwedstrijd. Kom maar door met die mooie verhalen! https://t.co/12HeDI8DRf
De Verhalenmakers (4 years ago)
Yes! https://t.co/ytcegbvBAv
De Verhalenmakers (4 years ago)
Mooi begin van een nieuw #verhaal https://t.co/6aPxB6LDjH
De Verhalenmakers (4 years ago)

@social #media

Contact

De Verhalenmakers

info [at] verhalenmakers.com
of ga naar de contactpagina