Opa's en oma's

Maike Gerritsen's picture Maike Gerritsen Aantal keren gelezen: 2,221 Real Life

Het is een groot gebouw links van het terrein. Als we in de buurt komen wordt mijn oudste al onrustig. “Mama?” “Ja?” “Denk je dat de opa’s en oma’s thuis zijn?”.

Vlakbij ons huis staat het huis van de opa’s en oma’s. 

Mijn eigen opa en ik gingen vroeger regelmatig samen fietsen door Haarlem; Schoten, langs het Spaarne en de Ripperda Kazerne. In mijn kindertijd (jaren ’80) was de Kazerne volop in gebruik door militairen. Strenge mannen in legergroene pakken maakten een machtige indruk op mij als klein meisje. In 1999 zijn de militairen vertrokken, zo lees ik net op internet. Tientallen jaren later, ik studeerde aan de Hogeschool van Haarlem, kwam ik weer op het terrein van de kazerne terecht. Hier werd iedere donderdagnamiddag luidruchtig het weekend ingeluid met veel bier en sigaretten.

Anno 2016 wandel ik graag met mijn kinderen door de Kleverparkbuurt. We lopen regelmatig over het terrein van de voormalige kazerne. Het ademt nog steeds de sfeer uit van toen. Alle oude gebouwen zijn blijven staan en inmiddels gerenoveerd. In de opgeknapte paardenmanege zijn bedrijven neergestreken en kinderopvang Op Stoom bezet het oude fourage-gebouw (een gebouw dat grenst aan de Kleverlaan en diende als opslag voor hooi en voedsel van de paarden). Daarnaast zijn er aardig wat nieuwe huizen en appartementen gebouwd waar vooral jonge gezinnen wonen. Behalve in het moderne verzorgingstehuis. 

Het is een groot gebouw links van het terrein. Als we in de buurt komen wordt mijn oudste al onrustig. “Mama?” “Ja?” “Denk je dat de opa’s en oma’s thuis zijn?” “Ik denk het wel.” “Gaan we weer zwaaien?” “Ja. Goed idee!”. Als een enthousiaste mini-gang komen we de hoek om en al wuivend loop ik met mijn twee kinderen langs de ramen van het bejaardentehuis. We zwaaien naar alle opa’s en oma’s die gezamenlijk aan de koffie zitten in de algemene ruimte of heerlijk onderuit zijn gezakt in hun oude stoel. En ze zwaaien terug en ze lachen naar ons. Dit houden we vol tot het gebouw na zo’n twintig meter stopt.

Met een gemengd gevoel loop ik verder over het bruggetje richting de Cronjé-straat. Een vrolijk tafereel maar tegelijkertijd zitten die oude mensen daar te verstoffen. Of zie ik het verkeerd? Is het juist leuk en gezellig om samen in een bejaardentehuis te wonen? Beginnen ze al om 13 uur aan een lekkere neut en liggen ze in een deuk om sterke verhalen uit de oude doos? Hoe kijken ze terug op hun lange levens? 

Fijn ook om samen op deze bijzondere plek de ‘Ripperda Kazerne’ te wonen. Dat ze hun oude dag in ere doorbrengen en zich lekker laten verwennen door hun verzorgers. Met uitzicht op het mooie, groene terrein met haar oude gebouwen. En een stel malloten die af en toe zwaaiend voorbij komen lopen. 

“Ik heb hard gezwaaid hè, mama.” “Jij hebt onwijs hard gezwaaid. Goed van je, vriend!”. 

Leave a comment.

Maike Gerritsen's picture
Maike Gerritsen
Mijn naam is Maike Gerritsen. Ik ben 35 jaar en ik woon in Haarlem met man Enrico, zoontjes Marlin en Seppe, twee katten en een goudvis. Naast mama zijn werk ik als freelance copywriter, tekstschrijver en social media specialist. Kijk voor meer informatie op www.maikegerritsen.nl

Ook van deze schrijver

Ontvang iedere week een gratis verhaal!

Laat je inspireren door de beste schrijvers en ontvang de nieuwste verhalen per mail!
Geef je op en je krijgt wekelijks een gratis verhaal opgestuurd.

 

Ja, dat wil ik wel   Of bestel het magazine

Het podium voor jouw verhaal

De Verhalenmakers is een project met als belangrijkste doel: bijdragen aan verbinding.

Wij bieden een podium voor verhalen, schrijvers en professionals omdat we geloven in de kracht van storytelling.

Ben je een schrijver of wil je graag schrijven?
Meld je aan!

@social #media

Contact

De Verhalenmakers

info [at] verhalenmakers.com
of ga naar de contactpagina