Mijn eigen “maatschappelijk” basisinkomen

Erik Boele - de Zeeuw Aantal keren gelezen: 926 Real Life

Zal het er van komen het komende jaar? Een basisinkomen? Zou een mooi kado zijn - kan ik mij volledig richten op een duurzamere en socialere samenleving.

Mijmeringen op de dag dat ik 56 word

Een Universeel basisinkomen voor iedereen zou voor mij - en velen met mij - een geweldige innovatie zijn, maar is op dit moment nog een brug te ver. Maar waarom gaan we niet experimenteren met een vorm, die bijdraagt aan een mooiere samenleving en maatschappelijke knelpunten helpt oplossen - het maatschappelijk basisinkomen. Een vorm die ruimte biedt aan innovatieve ruimte voor mensen die iets willen betekenen voor deze samenleving, maar daar nu de ruimte niet voor krijgen of hebben omdat hun inkomenssituatie dat niet toelaat.

Laat ik het even uitleggen. Al decennia ben ik zowel beroepsmatig als vrijwillig bezig maatschappelijke zaken op het vlak van zorg, welzijn en duurzaamheid passievol aan te pakken. In wisselende functies, was ik ambtenaar, sociaal ondernemer, welzijnswerker en ZP-er (zelfstandig profesional). Ik heb te maken gehad met de soms verstikkende controledwang, een terugtredende en bezuinigende overheid, en subsidierelaties met fondsen. Allen partijen, die het goed voor hebben met de samenleving, maar op zoek zijn naar de “burger” die meer verantwoordelijkheid neemt voor zichzelf en haar omgeving en zich daar in toenemende mate voor inzet.

Ik ben het met de uitgangspunten volledig eens, maar mis de innovatie bij het instrumentarium dat daar bij past - het gebeurt nog te veel op de wijze zoals het altijd gegaan is en daar begint de schoen te wringen. Vrijwilligheid en projectsubsidies zijn veelal de gangbare wegen waarlangs het huidige systeem zich plooit. Om de werkelijke kanteling te maken zou een vorm van basisinkomen in mijn ogen een innovatieve aanvulling kunnen zijn.

Mijn eigen situatie bijvoorbeeld. Al 3 jaar maak ik mij hard voor een Circulaire Samenleving. Met bedrijven, sociaal ondernemers en veel maatschappelijke instellingen bouwen we gestaag aan deze nieuwe economie van duurzaamheid en een plek voor iedereen. Het meeste van de arbeid bestaat uit netwerken, kennis delen, anderen motiveren en op weg helpen. Meest van de tijd onbetaalde zaken. Ik kan dat financieel volhouden, omdat mijn vrouw als kostwinner fungeert (het is niet veel, maar het lukt net) en ik via krantenwijken (6 dagen in de week om 4 uur ‘s morgens opstaan en vroeg naar bed), huis-aan-huis folders (ja, het is wat, als je voor duurzaamheid bent en op deze manier bijdraagt aan het opwekken van de kooplust bij anderen ) en krantenwijk en het bezorgen van de Beebox (gelukkig ook nog iets duurzaams dat ook nog redelijk betaalt). Al met al kan ik net aan tussen de € 900,- en € 1100,- bruto bijdragen aan ons huishoudinkomen. Een enkele keer komt daar wat geld bij, omdat ik via het netwerk CIrcus Circulair kan aansluiten bij een project dat wel betaald wordt.

Ik leef dus niet in reële armoede, maar het gevoel van een armoedig bestaan is niet fijn, kan ik melden. 3 jaar lang minimaal betaald worden voor een baan zonder aanzien (krantenjongen was vroeger een bijbaan en ik zie om mij heen alleen maar mensen die de krant lopen om te kunnen voorzien in een inkomen) en waarbij je levensritme danig wordt aangetast, draagt daar behoorlijk aan bij. En dat terwijl ik voor mijn gevoel op een positieve manier bijdraag aan onze samenleving. Kan dat niet anders?

Daar komt bij dat ik om mij heen steeds meer maatschappelijke projecten zie waarbinnen de eisen worden opgeschroefd en de druk op vrijwilligers, die ook steeds vaker ZP-er of sociaal ondernemers zijn zie toenemen. De meeste enthousiastelingen willen graag door en vaak meer, maar hun financiële situatie laat dat vaak niet toe. De grens van de participatiesamenleving wordt hiermee steeds weer opgezocht en dat zou anders kunnen.

Met een maatschappelijk basisinkomen zie ik dromen werkelijkheid worden.

Mensen, die zich samen met mij maatschappelijk willen manifesteren kunnen via een Dreamteam van 5 tot 10 personen zich minimaal een jaar verdienstelijk maken voor de samenleving. Ze hoeven zich financieel geen zorgen hoeven te maken omdat ze via een gecrowdfund (iedereen doet mee, burgers, overheid, bedrijfsleven en maatschappelijke organisaties/fondsen) basisinkomen voorzien in hun basisbehoeften. Voor een aanvulling kunnen ze eventueel nog wat projecten tegen betaling uitvoeren.

Stel je voor. Haarlem met straks voor ieder stadsdeel een Dreamteam om projecten in de wijken te ondersteunen en Dreamteams op een aantal specifieke domeinen zoals Circulaire Stad, sociaal ondernemerschap, zorg, welzijn of cultuur. Dat zou ruimte geven aan echte innovatie en mensen gaan belonen voor hun inzet. Het zou mij weer ruimte geven in mijn hoofd en energie geven voor 10 - wat zou het toch mooi zijn om vanuit onderling vertrouwen te mogen werken aan mijn mooie, sociale en duurzame stad Haarlem.

Ik droom fijn verder, maar hoop wel dat we het komende jaar mogen starten met een experiment met 1 Dreamteam en een maatschappelijk basisinkomen. En misschien komt die “wethouder van de Toekomst”, waar Ziggy Klazes over droomt er dan ook nog wel.

 

Leave a comment.

TED-talk over Basic Income
Ook een Maatschappelijk Basisinkomen?
Wil je meedenken, of meedoen aan het realiseren van een Maatschappelijk Basisinkomen in Haarlem? Laat het weten en we drinken er keer een bak koffie bij.

Ontvang iedere week een gratis verhaal!

Laat je inspireren door de beste schrijvers en ontvang de nieuwste verhalen per mail!
Geef je op en je krijgt wekelijks een gratis verhaal opgestuurd.

 

Ja, dat wil ik wel   Of bestel het magazine

Het podium voor jouw verhaal

De Verhalenmakers is een project met als belangrijkste doel: bijdragen aan verbinding.

Wij bieden een podium voor verhalen, schrijvers en professionals omdat we geloven in de kracht van storytelling.

Ben je een schrijver of wil je graag schrijven?
Meld je aan!

@social #media

Contact

De Verhalenmakers

info [at] verhalenmakers.com
of ga naar de contactpagina